Многумина од нас сè уште се сеќаваат на неверојатната музика и непрегледните танцови чекори кои му ги подари на светот легендарниот крал на попот. Сепак, зад блескавите рефлектори и планетарната слава, неговиот живот беше одбележан со длабока страдање и постојани обиди да побегне од самиот себе. Со години се шпекулираше за неговиот изглед, а вистината што, наводно, ја открија патолозите по неговата смрт просто ја замрзнува крвта во жилите. Бесконечните естетски корекции не беа обичен каприц на ексцентрична ѕвезда, туку очајнички крик на човек кој по секоја цена сакаше да ја избрише својата прошлост.
Патолозите кои ја вршеа обдукцијата на телото на Мајкл Џексон по смртта открија траги од најмалку 13 хируршки зафати. Неговиот вистински живот се претвори во постојана борба со сопствениот одраз во огледалото, кое во хотелските соби редовно го покриваше со крпи бидејќи едноставно не можеше да поднесе да се гледа себеси.
Првата операција на славниот музичар се случи далечната 1979 година, кога имаше само 21 година. Официјалната верзија гласеше дека го скршил носот за време на напорна танцова проба, откако извел дури 50 вртежи по ред.
Сепак, неговиот поранешен телохранител Мет Фидес откри дека вистинската причина биле суровите шеги на неговото семејство. Посебно го малтретирал татко му Џозеф, кој постојано му се потсмевал поради големината на носот, велејќи му дека не го наследил од него, туку од мајка му. Тие зборови толку длабоко го раниле пејачот што на хирурзите едноставно им рекол: „Намалете го.“
Неговиот поранешен адвокат подоцна потврди дека главната движечка сила за сите естетски операции била желбата да не личи на својот татко. Мајкл толку многу ја мразел својата сличност со Џозеф што бил подготвен да издржи каква било физичка болка само за да ги избрише неговите црти од своето лице.
Кога татко му ќе се појавел за време на неговата позната турнеја „Bad“, пејачот редовно доживувал панични напади.
Пет операции на носот
Низ годините претрпел најмалку пет операции на носот, што довело до тоа неговиот природно широк нос да стане значително изменет и покриен со лузни. Според одредени наводи, состојбата станала толку сериозна што дошло до оштетување на ткивото, поради што хирурзите во реконструктивен зафат морале да му користат рскавица земена од реброто.
Кога починал, според одредени извештаи, неговиот нос бил тешко деформиран, а ноздрите му биле многу тесни, што, како што се наведува, му го отежнувало дишењето дури и за време на танцувањето.
Хирургот Тамара Чкадуа истакна дека дишните патишта на Мајкл драстично се стесниле поради бројните хируршки зафати. Тоа, според нејзините наводи, предизвикало хронична хипоксија, односно недостиг на кислород, што може да го зголеми ризикот од проблеми со дишењето за време на спиењето. Естетските корекции, кои требало да го променат изгледот на Џексон, според овие наводи имале и сериозни последици по неговото здравје.
Избелување на кожата и тело што се распаѓаше
Музичарот со години тврдеше дека неговата посветла кожа е резултат на болеста витилиго, кај која кожата го губи својот природен пигмент. Иако обдукцијата потврди дека навистина боледувал од витилиго, постојат наводи дека користел креми за посветлување на кожата за да го изедначи нејзиниот изглед.
Неговата сестра Ла Тоја изјави дека сакал да го промени својот изглед бидејќи, според нејзините зборови, го потсетувал на татко му и на болните искуства од детството. Според одредени толкувања, односот кон сопствениот изглед бил поврзан со траумите од детството и сложените семејни односи.
До моментот на смртта, неговата здравствена состојба била сериозно нарушена, а имал само 57 килограми на висина од 178 сантиметри. Според извештаите, во неговиот стомак била пронајдена мала количина содржина, што укажува на тоа дека не јадел непосредно пред смртта.
Телото му било покриено со бројни лузни од хируршки зафати и убоди од игли. Тетовирал линија на косата и веѓи за да ги прикрие последиците од губењето на косата, а усните ги пигментирал со трајна шминка. На тој начин се обидувал да го промени својот изглед во согласност со сопствената претстава за себе.
Психолозите со години изнесуваа претпоставки дека страдал од телесно дисморфно растројство (дисморфофобија). Станува збор за сериозно ментално растројство каде што лицето е опседнато со вистински или замислени недостатоци во својот изглед, поради што често не е задоволно од резултатите на естетските зафати.
